Leg het me uit……

juni 24, 2011
wie het weet mag het zeggen!!!
Dit is geen preek, geen start van een discussie, dit is misschien maar “gewoon”een vraag aan mezelf…..of beter gezegd….een hardop uitgesproken hersenspinsel.
Ik lees veel, overal…….maar laat ik me tot het internet beperken….
Facebook…een oproep om HOMOhaat in Brussel te stoppen.
Toevallig bij iemand een blogje over pubers…..een examenfeestje dat eindigt in een vechtpartij, het slachtoffer zou een homo zijn, de krant….moeder slaat 2 jarig kind stelselmatig omdat haar vriendin zich aan het gedrag van de peuter stoort, kind overlijd na “ransel”door vriendin omdat het niet wilde gaan slapen en de dames uit wilden gaan.
Twitter…berichten over dierenmishandeling, op Facebook met gruwelijke foto’s erbij.
Nee geen gezellig vrijdagmiddag blogje, ik weet maar mensen….hoe kán dit toch?
IK snap het niet…..oordelen en vooral VERoordelen ligt zooooo dicht onder de menselijke oppervlakte blijkbaar dat er BERGEN energie verloren gaan aan dit soort gruwelijkheden.
Is er dan NIEMAND die het eens omdraait??? Stel je toch eens voor dat een groepje mensen JOU gaat veroordelen omdat je…zeg maar getrouwd bent met een man die HEN niet aanstaat? Offfff, laten we zeggen omdat je Birckenstocks toch wel érg lekker vindt lopen…offffff…..omdat je uit durft te komen voor je mening en “men”dat vooral NIET gewend is, offffff…….omdat …..omdat…..nou ja….er is blijkbaar weinig voor nodig om “uit je plaat te gaan”.
Kocht ik afgelopen zaterdag in Roermond een armbandje, omdat het me aansprak….niet wetende dat op vrijdag ik zou willen dat IEDEREEN zo’n armbandje zou gaan dragen.
Ik heb er een postzegel van gemaakt…….en IK plak ‘m op mn blog, je heeft er niks mee te doen, ik verwacht geen hype om dit voorbeeld te volgen, o jee nee…..het mág, begrijp me niet verkeerd, maar ik breng in praktijk wat ik denk…..
“dare to be different” gekocht bij Lifestyle
Toen mijn kinderen nog kleiner waren, legde ik het vaak zo uit: zie het als een tuintje meid, met allemaal verschillende bloemetjes, hoe meer kleur hoe liever…de een wil graag in de zon, de andere liever in de schaduw, deze wil wat meer water en deze juist weer niet, en als het er allemaal zo leuk bijstaat, is het een prachtig tuintje…..als iedereen genoeg ruimte krijgt om te bloeien en niet over de andere heen wil groeien(kindertaal he ;)), dan is er niks aan de hand….laat groeien en bloeien, iedereen zijn plekje…..waarom niet?
Oké, mijn regenblogje heeft geholpen he, de zon werd jaloers en is onderweg mensen!!!
WOEHOOEEE!!!
Heb het leuk!
Liefs,
Lynda

Print Friendly
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Previous Post Next Post

You may also like

31 Comments

  • Inka en André.

    Goed stukje heb je geschreven,meis,helaas heb ik zelf op verschillende manieren meegemaakt en nog meemaak,hoe mensen kunnen oordelen en je veroordelen,jammer dat het zo moet in onze maatschappij en zoals ik al bij Claudia schreef heb respect voor je medemens en laat iedereen in zijn waarde.

    Fijn weekend,x

    juni 24, 2011 at 12:40 pm Reply
  • Colin

    Niet naar school durven omdat je klasgenootje een krop ijsbergsla tegen haar hoofd gemikt kreeg tijdens de kookles en jij dat natuurlijk net zag en de juf erop stond dat degene die wat gezien had het moest melden. En omdat jij je mond open trok en dacht daar goed aan te doen, kreeg de gooier straf maar heeft haar hulptroepjes al bij elkaar verzameld om 'wraak' te nemen, buiten het schoolterrein natuurlijk.

    Jij houdt de volgende keer je mond wel … maar dat is eigenlijk niet wat ik wil … dat iedereen zijn mond maar gaat houden en als soort horen-zien-en-zwijgen aapjes op afstand toe kijkt terwijl er dingen gebeuren die zo not done zijn! Snapputniet!!

    Geniet van je weekend, Colin

    juni 24, 2011 at 12:48 pm Reply
  • In den Uylenbal

    H die Lynda "Dare to be different" ! Tja, ik durf wel . . . maar tegenwoordig proberen de meeste op te gaan in de massa. Vooral je kop niet boven het maaiveld uit !! O nee, straks maken ze je een kopje kleiner . . . dus naast Be Different zet ik Be Carefull !! Ik ben in meere opzichten "anders", dat weten de meeste wel. Toch laat ik me niet kisten, letterlijk én figuurlijk !! De meeste haatzaaiers zijn gevangen in onvermogen, eenzaam of worden zelf ook gehaat. Mededogen en begrip i.p.v veroordelen en oordelen ! Je stukje (van jezelf) heeft me weer geraakt, omdat ik in het verleden wel "slachtoffers" ben geweest. Vernederd en veracht door zelf naasten, maar I STAND STRONG & PROUD ! Kom op mensen, leven en laten leven, LOVE IS ALL WE NEED !! Ik vergeef hen hun zonden en heb ze lief. Liefs & Greetz Lejo

    juni 24, 2011 at 12:50 pm Reply
  • Anna Marie

    Hoi Lynda, bedankt voor je reactie op mijn blog. Weet je de naam nog van die winkel? Ga ik ook een armbandje kopen. Mijn kinderen zijn alle 3 anders als de norm in Nederland. Ik zal het armbandje dan ook met trots gaan dragen, net zo trots als ik op mijn kinderen ben. Groeten Anna Marie.

    juni 24, 2011 at 12:55 pm Reply
  • Het Hoogerhuys

    Sinds ik, bijna 6 jaar terug, mijn zoontje (down-syndroom) heb gekregen, zijn bij ons thuis de prioriteiten toch wel veranderd, wij kijken zo anders het leven in en accepteren daardoor misschien meer, we nemen de mensen zoals ze zijn en oordelen niet zo snel, iets wat je onbewust toch deed, iedereen heeft zijn eigenaardigheden en ik kan mij daar eerlijk gezegd niet meer zo druk om maken.
    Laat mensen in hun waarde ongeacht uiterlijk of geaardheid, er is genoeg ellende in de wereld!!
    Groetjes, Sandra

    juni 24, 2011 at 1:01 pm Reply
  • Agnes

    Kan alleen maar zeggen…RESPECT. Inderdaad gebeuren er dingen die gewoon niet te begrijpen zijn. Zo weinig tolerantie onder de mensen, zoveel onnodig haat en nijd en onbegrip. Ik vraag me af hoever het heeft kunnen komen en een oplossing…ik weet het echt niet. Wat gaat er in een mensenhoofd om om tot bepaalde acties over te gaan. Echt geen idee. Dat armbandje vind ik in ieder geval een mooie uiting om te zeggen; Leven en laten leven.
    Alvast fijn weekend.
    Lieve groet,
    Agnes

    juni 24, 2011 at 1:22 pm Reply
  • Mandy

    Bijzonder hoe dingen soms lijken samen te vallen. Vanmorgen had ik een behoorlijk emotioneel gesprek met mijn vriendin over het cyberpesten, waar haar dochter momenteel slachtoffer van is, mijn eigen herinneringen aan donkere middelbare school jaren die me dan parten spelen. En het gesprek wat ik net met mijn zoontje en zijn vriendje heb (allebei 11) over buitengesloten worden door wat voor oorzaak dan ook. Mijn kind werd ook weer verdrietig, want weet helaas uit eigen ervaring wat dat is. Ik weet het soms ook niet meer, behalve dan dat we er met zijn allen over moeten blijven praten. Over het verdriet en over het verlangen geaccepteerd te worden zoals je bent. Dus bedankt voor deze aandacht ervoor. Wat Agnes zegt spreekt me zeer aan:Leven en laten leven,zonder echter onverschillig te zijn.

    Groetjes,Mandy

    juni 24, 2011 at 1:45 pm Reply
  • Jansepans

    Mooie post Linda! Sta er helemaal achter. Kom er ook vaak mee in aanraking omdat ik dan misschien wat anders ben dan vele anderen. So what?! Heb respect. De wereld zou er leuker uitzien als we wat meer om elkaar gaven i.p.v. op elkaar letten! Fijn weekend. Groetjes Janneke

    juni 24, 2011 at 1:46 pm Reply
  • Mayflower

    Ik vind dit juist een ontroerende post, omdat ik ook niet begrijp dat mensen zo respectloos met elkaar èn met dieren omgaan. Ik kan er af en toe wel van janken als ik die nare berichten dan lees, wetend hoe kostbaar het leven is en eigenlijk zo kort….laten we het leuk houden met elkaar en dicht bij onszelf blijven welke bloem je ook bent.
    Liefs, Mea

    juni 24, 2011 at 1:49 pm Reply
  • Petra

    Ik zou zo graag, net als jij, en gelukkig nog zoveel anderen, willen dat mensen op een andere manier met elkaar om gaan, ook met dieren. Respect en liefdevol. Maar we kunnen in elk geval eraan werken…

    Ik neem je postzegel over, het bandje is hier niet te koop.

    Liefs en fijn weekend! Petra

    juni 24, 2011 at 2:07 pm Reply
  • Collie-Collie

    Een heel mooi stukje heb je geschreven. Ik snap ook niet dat mensen zo doen… Af en toe klap ik de krant dicht of zapp het journaal weg, wordt er dan beroerd van. Ook omdat ik gewoon niet snap, wat iedereen bezield om zo negatief en agressief moet reageren op anderen (die vaak zichzelf niet kunnen verdedigen).

    Een pracht van een armbandje!!

    Groetjes, Collie

    juni 24, 2011 at 2:27 pm Reply
  • Ger

    Lieve Lynda, met of zonder armbandje zal de boze wereld niet veranderen,HELAAS!HELAAS!

    We kunnen dagelijks AL die vreselijke berichten in het nieuws lezen en zien.
    Ook om ons heen maken wij het allemaal mee hoe de wereld aan het verloederen is.
    Je zal op deze post weer een aantal reacties krijgen van bloggers die het ook niet begrijpen en het helemaal met je eens zijn dat er TE VEEL ellende is in de wereld.

    Maar een reactie van iemand die mede veroorzaker is en zich schuldig maakt aan respectloos gedrag naar mens en dier waaruit al die ellende voortvloeit…..
    nee die zal je hier niet lezen…

    Laat diegene die wél zo goed mogelijk leven naar waarden en normen dit doorgeven aan kinderen en kleinkinderen, dan zijn we al een heel eind op de goede weg!!!

    En hoe erg jij je dit alles nou ook aantrekt en vol onbegrip bent hierover…….weet dat ook jou schoudertjes niet alle ellende en leed van de wereld kunnen dragen.

    Maar het mooie gebaar en een oproep aan allen……komen vast recht uit jou GROOT HART!!!
    Lief van je!!!

    Laten wij ons koesteren in de zonnestralen die er aan komen……licht en warmte maakt veel mensen blij en gelukkig!!

    Liefs,Ger

    juni 24, 2011 at 2:48 pm Reply
  • lia

    Een prachtige post Lynda,

    Ik vraag me ook vaak af waarom mensen zo respectloos naar elkaar zijn. Het leven kan zo mooi zijn. Ik word soms ook boos en verdrietig als ik iets lees of hoor. Waar moet dit naartoe…
    Helaas merk ik nu zelf ook hoe respectloos iemand kan zijn, en dat doet zeer.

    Een prachtige armband.
    Liefs Lia

    juni 24, 2011 at 2:59 pm Reply
  • De Lorelei Brocante.

    Heeeee Lyndaaa,
    Heel herkenbaar allemaal,ik krijg ook wel eens een schuiver over me heen als ik tegen die engene weer eens opkom voor de rechten van homo,s…..
    Ik ben van jongs af altijd opgekomen hiervoor,vraag mij niet waarom,..? het zijn toch doodnormale mensen naar mijn idee maar er zijn nog altijd mensen die denken dat het een soort ziekte is ofzo…ik kan daar niet tegen en flap dat eruit ook,nouuuuu dan weet je het wel hé…oe !!
    Krijg hele rare reacties soms,snap jij dat..?? ook wel ruzie erover gehad…
    Maar ok het is nu eenmaal zo en fouten maken we echt allemaal geen één uitgezondert,ook wij hé Lynda….
    We moeten er maar mee leren leven.

    Geniet maar fijn van de mooie dagen die er aan komen.

    doeidoei
    Dicky Marie.

    juni 24, 2011 at 3:18 pm Reply
  • Tanja

    Een diepe zucht, je kunt hem niet horen maar meis want ben ik geraakt door je post, er komen dingen naar boven die met geen pen te beschrijven zijn. Ik ga het ook niet neerzetten wel ga ik jouw postzegel op mijn blog neerzetten. Helaas Lynda, ik je het niet uitleggen maar vraag me heel regelmatig af: WAAROM?

    Heel veel liefs
    Tanja

    juni 24, 2011 at 3:59 pm Reply
  • Puur Kate

    Ik ga je postzegel per direct op mijn blog zetten.
    Ik dochter van een homo (ja die kunnen ook kinderen krijgen)en moeder van gekleurde kinderen heb ik al genoeg nare vooroordelen gehoord.
    En ik ben vaak tegen een muur gelopen omdat ik mijn mond open trek als ik onrecht zie en dat wordt meestal niet in dank afgenomen maar blijf het gewoon doen.
    Mooie post lyn een post naar mijn hart.
    XxX

    juni 24, 2011 at 4:06 pm Reply
  • Mariette's Back to Basics

    Lieve Lynda,

    Je verhaaltje aan je kinderen is nog het sterkste in deze post! Elkaar respecteren en tolereren inderdaad. Een armbandje voegt daar weinig aan toe. Het uitdragen van een levenswijze reikt veel verder. De media kent ook niks anders als het onderlijnen van alle negatieve feiten. Jámmer! Er zijn nog tal van pracht mensen met nobele dingen die nóóit op het nieuws komen. Ook de overbevolking (Nederland is ná Bangladesh het dichtst bevolkte land) werkt dit in de hand. Zet maar een aantal ratten in een kleine kooi. Ze vreten elkaar oren en staarten af etc. Geef je ze de leefruimte dan is het gedrag ook anders.
    En het overboord gooien van de religie heeft hier veel mee te maken. Er is geen geestelijk evenwicht meer. Mensen (met name jongelui) zoeken naar geluk in alle mogelijke vormen. Je moet die balans, die 'foundation' zelf hebben en het beste werkt het als dit is doorgegeven van generatie op generatie. Het kan toch ook niet zo zijn dat voor 2000+ jaar àl onze voorouders 'fout' waren?! Zeer zeker niet. Hun hadden veel minder materiële dingen dan wij en waren veel meer content en gelukkig. Dus daar zit het niet in. Ook het mee willen doen met de meute, als een lemmingen trek, om maar populair te kunnen zijn en zgn. geaccepteerd worden breekt vroeg of laat àltijd op.
    Diegenen die overeind blijven en een sterke fundering van huis uit hebben meegekregen kunnen dit aan.
    In elk geval ben ik wel heel blij om hier aan deze kant van de oceaan te leven omdat het hier veel minder is. Mensen zijn hier in het zuidoosten heel lief voor en met elkaar en laten anderen volledig in hun eigen waarden en zijn ook tróts op de ander i.p.v. haat en nijd. Afgunst werkt ook verstikkend.

    Een fijn weekend nog en hopelijk stijgt de temperatuur voor jullie een beetje; dát doet ook veel aan de algemene stemming!

    Mariette

    juni 24, 2011 at 4:29 pm Reply
  • It's me

    Wat heb jij een groot hart…pracht post…diepe buiging….smak smak !!……liefs xxx

    juni 24, 2011 at 4:51 pm Reply
  • Samira

    Lyn, Ik ga je postzegel plaatsen op mijn blog. Ik vind het een mooi artikel en nog mooier dat je het hebt gepubliceerd.

    Dit voel ik ook, iedere keer als ik weer ergens zie/lees/hoor dat mensen geweld gebruiken tegen elkaar. Waarom? De uiteen lopende redenen zijn meestal te laf om hardop uit te spreken.

    Ik ga je woord verspreiden, want elk stapje hoe klein die ook is kan voor een grote verandering zorgen!

    Fijn weekend Xx

    juni 24, 2011 at 5:35 pm Reply
  • Just Who I Am

    Een mooie post, maar helaas kunnen wij de wereld niet veranderen ,hoe graag we het ook zouden willen .Het beginsel ligt in de opvoeding en daar gaat het in de meeste gevallen al helemaal mis .Het enige wat ikzelf kan doen voor mijn gevoel is goed zijn voor mijn medemensen .
    Liefs Elisabeth

    juni 24, 2011 at 6:11 pm Reply
  • WitZandGrijs

    Hai Lynda,

    Een prachtig stukje van jou en helemaal mee eens ook. Zo jammer dat mensen zo kunnen doen, elkaar pesten, niet respecteren, treiteren etc. Jassus, wordt er af en toe ook ziek van. En vooral dierenleed trek ik niet. Ik denk als ik wist wat er met dieren gebeurde, ik de hele dag liep te janken.
    Maar helaas zoals boven ergens gezegd, we kunnen het niet veranderen. alleen bij ons zelf beginnen en hopen een nobel en goed mens te zijn. Maar je stukje raakte me echt. Erg mooi. Fijn weekend ! Ingeborg

    juni 24, 2011 at 6:51 pm Reply
  • Verrassend Goed!

    Hi Lynda,
    Helemaal mee eens!!!
    Wat een super geweldige post heb jij geschreven.
    Heerlijk dat er nog mensen zijn zoals jij.
    Onze medemens accepteren en wederzijds respect!
    We geven het door en de mensen die hier niet aan meekunnen doen….ach dat zegt meer iets over hun dan over ons toch.
    Bedankt voor de manier waarop je deze post geschreven hebt. Ik denk het, maar jij kunt het zo goed verwoorden.
    Ik wens je al wat goeds toe en voor nu een heel fijn weekend,
    warme groet,
    Marianne

    juni 24, 2011 at 7:54 pm Reply
  • G-style

    Vaak zit ik dit soort artikelen dan ook met tranen in de ogen te lezen.
    Ik kan het me ook niet voorstellen hoor dat bepaalde mensen anderen zulke gruwelijke dingen aandoen . Of dat nou dieren zijn of kinderen …

    Het enige wat ik kan doen is mijn eigen kinderen meegeven dat je verschillend mag zijn en dat je in elk geval respect kan tonen voor ieders eigenheid.

    Verder hoop ik dat het ooit anders wordt …..

    fijn weekend meis …..xxx Gea

    juni 25, 2011 at 6:21 am Reply
  • Zara

    Een heel raak onderwerp, waar jong en oud aan mee doen, want het ligt allang niet meer aan 'de jeugd van tegenwoordig'!
    En hebben we allemaal geen voorbeeld in ons leven waar de tranen van in je ogen springen? Belangrijk is dat wij onszelf en onze kinderen het goede voorbeeld geven en (zo mogelijk) onze mond opentrekken wanneer we dingen zien gebeuren die echt niet kunnen.

    juni 25, 2011 at 7:48 am Reply
  • Miss M

    Lynda: een kippenvel-post!! Groot gelijk dat je deze armband draagt: hij is nog mooi ook…
    Ja, ik snap soms ook niet waarom mensen zo kunnen zijn… daarvoor zijn we toch niet op de wereld gezet? Hé bah…
    Goed geschreven stukje meid, fijn weekend, liefs, Marjolijn.

    juni 25, 2011 at 8:28 am Reply
  • Sonja

    Wauw, mooi geschreven! We willen allemaal zo graag en het is toch vaak erg moeilijk om het vast te houden. En zo zal het altijd blijven, met vallen op opstaan. Het gaat allemaal in zo'n razend tempo, ook op de scholen van onze kinderen tegenwoordig, dat je, voor je het weet in mee wordt 'gezogen'. Back to Basic!

    Fijn weekend!

    Liefs, Son

    juni 25, 2011 at 12:24 pm Reply
  • Bonjade

    En geef elke bloempje evenveel liefde, water en zon….en laat ze bloeien bloeien……
    Met heel hun hart!
    Liefs
    FF

    juni 25, 2011 at 3:24 pm Reply
  • Pieternel

    Ik wil van iedereen houden, maar kan dat dus niet. Hoe vaak worden we tegenwoordig niet besodemieterd door anderen. En dan heb ik het niet eens over de jeugd hoor, mijn god die oudere kunnen er ook wat van. Onbeschoft dat ze soms zijn. Degene die bij mij in de winkel jatten, zijn oudere vrouwen. Ja je moet ze de kost geven zeg. De jeugd daar heb ik geen moeite mee. Ik behandel ze ook normaal, of ze nu wit, bruin, zwart zijn. met hoofddoek of zonder.

    Heb je postzegel geplaatst

    Lieve groetjes Pieternel

    juni 25, 2011 at 5:04 pm Reply
  • Karin

    Meid,lees het nu net……..begrijp wat je bedoeld,de wereld zit soms enorm rot in elkaar.
    Lees vaak de krant niet eens meer,als je leest wat mensen elkaar aandoen BAH!
    Zoals bv begrafenis stoeten terroriseren …hoe verdrietig zijn deze mensen al nu ze een dierbare hebben verloren..
    Het enige wat ik kan doen..met mijn gezin de normen en waarden vasthouden,en na leven.
    Als we dat allemaal doen MOET het toch ooit goedkomen??!!
    liefs karin

    juni 26, 2011 at 5:53 am Reply
  • Claudia

    Als jij het weet mag je me het vertellen…

    juni 28, 2011 at 9:51 am Reply
  • Mirjam Decoratieve Verftechnieken

    Dare to be different; durf anders te zijn. Daar ben ik het helemaal mee eens. Het betekent echter ook; laat het je dan ook geen bal uitmaken wat anderen ervan vinden. Als je je dat aantrekt, durf je het dus blijkbaar niet. Ik heb van mijn moeder geleerd dat het juist leuk is om origineel te zijn. Dat uitte zich in mijn jeugd vooral in kleding. Ik maakte mijn eigen combinaties en verzon 'rare' dingen. Dus niet als onderdeel van een stroming. Ik liep in 1979 (ja zo oud ben ik al haha) al met een oude lange onderbroek van mijn opa die ik met textielverf had geverfd. Een 'legging' avant la lettre dus. Daaroverheen droeg ik bv een kanten rok met petticoat. Toen ik in de jaren '80 ging werken bleef ik me zo kleden en trok me van een kantoor-etiquette niets aah. Jaren later vernam ik dat mijn collega's 's ochtends tegen elkaar zeiden; wat zal Mirjam vandaag nou weer aanhebben? Hilarisch. Ik heb zelfs eens een reprimande gehad van mijn leidinggevende dat mijn rokken te kort waren. 'Of ik me wel realiseerde dat er ook getrouwde mannen op dat kantoor werkte?' Tsjonge ik herinner me nog hoe verontwaardigd ik was. Alsof ik me zo kleedde voor hén. Nee, dat deed ik voor mezelf. Ik had er plezier in om combinaties te verzinnen en kleding te customizen. Maar eerlijk gezegd; ik durfde anders te zijn en het kon me werkelijk niets schelen als anderen het niks vonden of me veroordeelden. Ik heb er geen haarbreed aan toegegeven.

    Heb ook geprobeerd mijn kinderen te vertellen dat het oké en leuk is om je eigen weg te gaan. En toen mijn zoontje op 8-jarige leeftijd zijn haar blauw wilde verven heb ik dat dan ook niet tegengehouden.

    Ik loop er nu meestal iets (pietsie) minder extreem bij haha. Maar nog steeds hou ik meer van mensen die origineel durven te zijn dan van meelopers en na-apers.

    juli 2, 2011 at 10:53 am Reply
  • Leave a Reply